Het leven was niet altijd eenvoudig voor
doof was. Hij moest twee hoorapparaten dragen en kreeg elke dag
spraaktherapie. Zijn moeder was een beslissende factor in het
overwinnen van zijn doofheid. Zij hield een dagboek bij van zijn
vooruitgang. En hijzelf voelde zich gefrustreerd dat hij met geen enkel
woord kon zeggen hoeveel hij haar wou bedanken voor al haar inzet. Hij
voelde zich als een Windows computer met een virus. Dan ging hij naar
de Indiana School for the Deaf. Toen zijn opleiding daar klaar was,
voelde hij zich als een Apple computer. Hij leerde gebarentaal en
iedereen in zijn omgeving leerde gebaren. Indertijd was
gebarentaalgebruik zeker niet gebruikelijk. Nadat hij zijn mastersgraad
behaalde, onderwees Geeslin in het Amerikaanse public school systeem en
deed diagnostisch werk. Als directeur van de Indiana School for the
Deaf en vroeger student zegt hij dat de school van primordiaal belang
is voor dove en slechthorende kinderen. De school is het centrum van
dove communicatie. Het geeft de kans aan de kinderen om te
socialiseren. Ouders bedanken ons voor de kansen die we aan hun
kinderen geven.
http://media.www.indianastatesman.com/media/storage/paper929/news/2008/03/28/Campus/Deaf-Ceo.Superintendent.
Bron: Vertaald nieuws voor Doven
