Image Het leven was niet altijd eenvoudig voor David Geeslin, dove directeur van de Indiana School of the Deaf. Hij vertelt in een programma getiteld ‘A Perspective of Being Deaf’ over opgroeien als dove. Vanaf zijn jeugd wist zijn moeder die audiologe was dat hij niet normaal kon horen. Ze testte hem zelf en wist dan zeker dat hij

doof was. Hij moest twee hoorapparaten dragen en kreeg elke dag spraaktherapie. Zijn moeder was een beslissende factor in het overwinnen van zijn doofheid. Zij hield een dagboek bij van zijn vooruitgang. En hijzelf voelde zich gefrustreerd dat hij met geen enkel woord kon zeggen hoeveel hij haar wou bedanken voor al haar inzet. Hij voelde zich als een Windows computer met een virus. Dan ging hij naar de Indiana School for the Deaf. Toen zijn opleiding daar klaar was, voelde hij zich als een Apple computer. Hij leerde gebarentaal en iedereen in zijn omgeving leerde gebaren. Indertijd was gebarentaalgebruik zeker niet gebruikelijk. Nadat hij zijn mastersgraad behaalde, onderwees Geeslin in het Amerikaanse public school systeem en deed diagnostisch werk. Als directeur van de Indiana School for the Deaf en vroeger student zegt hij dat de school van primordiaal belang is voor dove en slechthorende kinderen. De school is het centrum van dove communicatie. Het geeft de kans aan de kinderen om te socialiseren. Ouders bedanken ons voor de kansen die we aan hun kinderen geven.

http://media.www.indianastatesman.com/media/storage/paper929/news/2008/03/28/Campus/Deaf-Ceo.Superintendent.

Bron:  Vertaald nieuws voor Doven