Image Doven horen erbij, zeker in Haren en Groningen. De Guyotschool is al jaren gevestigd in Haren en geldt als een van de beste doveninstuten van Europa. Toch vormen doven en horenden nog steeds twee culturen, vinden de leerlingen. Daarom hielden ze op 6 juni een dovencultuurdag in de stad. Doven hebben makkelijk praten. In de letterlijke zin van het woord. Twee vuisten op elkaar is ’werken’. Horizontaal gestrekte

wijs- en middelvinger van de ene hand boven de gestrekte wijs- en middelvinger van de andere hand betekent ’krant’. Waar een horende vijf woorden ("Ik werk bij de krant") nodig heeft, is een dove met twee gebaren klaar. Boaz (13) zit op de Havo van de Guyotschool in Haren. Gisteren stond er op zijn T-shirt: Gebarendocent. Samen met elf anderen liep hij door de stad om passanten een korte workshop gebarentaal te geven. Tegelijkertijd deelden medeleerlingen kranten uit met dovennieuws ("omdat we bijna nooit dovennieuws in de krant zien". Dat is dan bij deze opgelost) en toonden ze een foto-expositie in de Folkingestraat.

Groningers zijn gewend aan doven in het straatbeeld. Leerlingen van de Guyotschool lopen vaak druk gebarend door de stad en door de jaren heen zijn velen van hen bij bedrijven in Groningen aan het werk gegaan. Maar toch leven doven en horenden nog teveel langs elkaar heen, vinden de leerlingen. Daar moest de dovencultuurdag verandering in brengen. Daarmee vierden ze bovendien dat ze binnenkort hun nieuwe clubhuis in gebruik gaan nemen. De afgelopen 35 jaar had de dovengemeenschap een clubhuis aan de Violenstraat. Binnenkort betrekken ze een nieuw onderkomen aan de Munnekeholm, waar tot voor kort Stichting Stiel gevestigd was.

"Wat wil je leren?" vraagt Boaz. Eh… Hoe ik me moet voorstellen? Simpel. Doven doen niet aan namen, maar aan een omschrijving. Zo is het gebaar voor Boaz in dit geval een wijsvinger op zijn kin, omdat hij daar een leuk kuiltje heeft. "Wat vind je zelf een goede omschrijving?" peinst hij. "Iets met je haar?" We besluiten gezamenlijk dat de moedervlekken op mijn gezicht het meest ’eigen’ zijn. Hij wijst eerst naar mij en wrijft met gespreide vingers over zijn wang: "Jij bent Maaike."

Klik hier voor het nieuwsfilmpje van Oog tv

Bron: AnnieS