Image De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) kan beter worden omgedoopt tot Wet Meedogenloze Onrechtvaardigheid, dat vindt het Roosendaals Gehandicapten Platform (RoGeP). Ook volgens voorzitter Cees van Geffen van de Roosendaalse WMO-raad worden de gevolgen van de wet nu pas duidelijk zichtbaar en blijken desastreus voor veel mensen die door hun beperking toch al in de hoek zitten waar de klappen vallen. In het Brabantse dagblad BNdeStem kwamen de laatste tijd al de nodige ingezonden brieven die boekdelen spreken. En ook de telefoontjes die het Rogep kreeg, laten aan duidelijkheid niets te wensen over. Volgens de Roosendalers is er in hun gemeente veel fout gegaan in de communicatie. "De aankondiging van de eigen bijdrage is onduidelijk geweest. Daardoor overvalt het de mensen, die nu opeens een rekening krijgen van soms meer dan honderd euro voor de scootmobiel. Ze rijden al jarenlang gratis op hun karretje, waarvan ze vaak afhankelijk zijn. Voor mensen die ook een bijdrage kwijt zijn voor de thuiszorg, is het helemaal schrikken."Feit is dat in Nederland 3,7 miljoen mensen wonen die voor een vorm van ondersteuning of een financiële bijdrage in aanmerking komen, omdat ze 'iets' hebben. De WMO heeft tot doel deze mensen in staat te stellen zo gewoon en zelfstandig mogelijk aan het maatschappelijk leven deel te nemen. Gemeenten hebben de bevoegdheid te bepalen welke hulp mensen nodig hebben om zo zelfstandig mogelijk te blijven functioneren. Ze mogen ook een eigen bijdrage van hun inwoners vragen, maar dat hoeft niet. Bij een rolstoel kan dat zelfs niet, die wordt altijd beschikbaar gesteld als een rolstoel nodig wordt geacht. Maar voor bijvoorbeeld hulp in de huishouding, taxivervoer of een scootmobiel kan een gemeente een bijdrage vragen. En daar wringt de schoen. Want de ene gemeente doet dat wel en de andere niet. Voor een scootmobiel of huishoudelijke hulp kennen bijvoorbeeld Roosendaal, Rucphen en Halderberge inkomensafhankelijke eigen bijdragen. Die bedragen 15 procent van dat deel van het gezamenlijk inkomen dat – globaal – boven € 22.500 uitstijgt.

CAK
Het Centraal Administratiekantoor (CAK) dat deze bijdragen vaststelt, kan zich daarbij baseren op twee jaar oude inkomensgegevens. En ook daar wringt de schoen, want vooral bij mensen met een beperking kan het inkomen in korte tijd drastisch terugvallen.
En de kosten voor aanpassingen aan de woning of andere noodzakelijke voorzieningen kunnen enorm oplopen. Dan treedt een andere wet inwerking, de wet van Smurf: een ongeluk komt nooit alleen. Bovenop de handicap die iemands leven ernstig beperkt, komt de ellende die dat in organisatorische zin met zich meebrengt en ook nog eens een vierwekelijkse heffing. Plus de ergernis om de ambtelijke mallemolen die mensen tureluurs kan maken.Dat het CAK door grote drukte achterstanden heeft bij het vaststellen van de eigen bijdragen, heeft geleid tot te late heffingen met terugwerkende kracht. Dat betekent dat mensen in één keer bijdragen over meerdere maanden moeten voldoen. Dat hakt er helemaal in.

Bron: http://www.leefwijzer.nl/ - DovenTV