Image Zelf is ze slechthorend maar daar merk je niets van als je met haar praat. Daarmee is ze meteen een visitekaartje voor haar werk. 'Ze' is Renee Iseli-Smits, Trajectbegeleider - Jobcoach bij Bureau Arbeid. Een organisatie die mensen met een auditieve en communicatieve beperking begeleidt tijdens de reïntegratie in het arbeidsproces.

‘Het is een open deur maar de grootste belemmering voor het in dienst nemen van doven en slechthorenden is de communicatie. Terwijl veel slechthorenden en doven goed kunnen spreken en liplezen', vertelt Renee. ‘Toch kan er bijvoorbeeld een isolement ontstaan wanneer een slechthorende komt te werken in een omgeving waar de collega's niet goed rekening houden met de handicap. De omgeving vergeet vaak dat iemand een auditieve beperking heeft, want het is een stille handicap die je niet ziet. Ik kan bijvoorbeeld goed liplezen waardoor mijn slechthorendheid vaak niet opvalt. Oogcontact in een gesprek met doven en slechthorenden is daarbij van essentieel belang. Dat neemt niet weg dat communiceren mij en andere slechthorende en dove mensen meer moeite en energie kost.'

Assertiviteit
'Doven en slechthorenden vinden het vaak moeilijk om aan te geven wanneer zij het gesprek niet kunnen volgen; bang om lastig gevonden te worden. Wanneer één van mijn kandidaten communicatieproblemen krijgt op het werk, loop ik soms een tijdje mee op de werkplek. Wij geven dan feedback aan zijn of haar collega's en vertellen hoe ze de communicatie met de dove of slechthorende collega kunnen verbeteren. Onze kandidaat zelf trainen we vaak in assertiviteit zodat die durft aan te geven wanneer hij of zij iets niet goed begrijpt.'

‘Er zijn veel mogelijkheden voor doven en slechthorenden in het arbeidsproces', stelt Renee. ‘Zo is er bijvoorbeeld een dove kapper. Eerst leek dat vrij lastig te verwezenlijken omdat klanten in de kappersstoel meestal toch van een praatje houden. Maar de dove kapper communiceert nu gewoon met zijn klanten door middel van liplezen in de spiegel. Mensen met een auditieve beperking zijn ook bij uitstek geschikt om te werken in het bank- en verzekeringswezen. Ze zijn namelijk heel nauwkeurig, omdat ze visueel zijn ingesteld ter compensatie van het minder horen. Daarbij zijn ze door hun beperking zeer gemotiveerd als ze een kans op de arbeidsmarkt krijgen en kunnen ze zich ook heel goed concentreren. Het zijn gewoon erg betrouwbare en extra gemotiveerde werknemers, die je op alle gebieden kan inzetten. Zolang er maar geen telefonisch werk bijkomt.'

Bron: HRinFinance.nl nieuwsbrief / Doof.nl