In Blois (Frankrijk) kan je bij de organisatie CALM (Communiquer avec
les mains) de Franse gebarentaal leren. De journaliste ging even
kijken. Veertien handen bewegen. Begrijpende blikken en glimlachen
worden uitgewisseld. Ik begrijp niets van deze lawaaierige stilte
waarin iedereen vanalles laat zien om
gehoord te worden. Laure, 24 is logopediste, Elsa, 14 is al altijd
geïnteresseerd in de dovenwereld, later wil ze ook logopediste worden.
De taal is rijk en heeft talrijke nuances. De lesgeefster, zelf doof,
doet haar best om ook te spreken terwijl ze gebaren maakt, dat maakt
het natuurlijk voor de horenden een stuk makkelijker. “Welk jaar is het
nu?”, “Wie heeft het graag koud?”, de betekenis van de zinnen en de
vraagvorm worden met de gelaatsuitdrukking kracht bij gezet. De zinnen
staan op een blad gedrukt. Maar ik zie dat er verschillende manieren
zijn om hetzelfde te zeggen. Maar laat ons eerlijk zijn, om de
pretentie te hebben om in gebaren te kunnen communiceren, moet je toch
heel wat lessen en stages volgen.
http://www.lanouvellerepublique.fr/
Bron: Vertaald nieuws voor Doven
