Image De meeste zwemmers gaan er bij de piep meteen vandoor, maar de Zuid-Afrikaan Terence Parkin had daar niets aan. Parkin is doof, en startte met behulp van een lichtsignaal. Het weerhield hem er niet van een olympische medaille te winnen. De in Zimbabwe geboren Parkin haalde namelijk bij de Spelen van 2000 een zilveren medaille op de 200 m schoolslag. Ook in Athene deed hij nog mee, maar kon niet meer me de besten meedoen. Hij gaf in de media aan dat hij met zijn medaille wilde laten zien dat dove mensen evenveel kunnen als horenden, en hoopte dat andere dove mensen door hem geïnspireerd zouden raken. Parkin was echter zeker niet de eerste dove of slechthorende olympische medaillewinnaar - zelfs niet bij het zwemmen.

Voor zover bekend is de Italiaanse worstelaar Ignazio Fabra de eerste dove sporter met een olympische plak: hij won zilver in het Grieks-Romeinse vlieggewicht in 1952 en 1956. De Hongaarse schermster Ildikó Ujlaki-Rejtő werd in 1964 als eerste auditief gehandicapte olympisch kampioene - ze won zelfs twee nummers. Alleen Jeff Float (VS) wist die prestatie te evenaren - hij won in 1984 goud op de 4 x 200 m vrije slag-estafette. Naast Parkin behoren ook Jeff Wharton (zwemmen, zilver in 1988) en Jüri Jaanson (roeien, zilver in 2004) behoren tot de selecte groep slechthorenden met een olympische medaille op de schoorsteenmantel.

Overigens zijn er ook aparte Olympische Spelen voor dove sporters: de Deaflympics. Die werden in 1924 voor het eerst gehouden (in de Olympische stad Parijs), en vanaf 1949 worden ze het jaar na de Spelen georganiseerd. Volgend jaar is dit sportevenement in Taipei, Taiwan.

Bron: Sportgeschiedenis.nl